6-16 لولهکشی آب باران ساختمان
۱-۶-۱۶ دامنه
۱-۱-۶-۱۶ طراحی انتخاب مصالح و اجرای لولهکشی آب باران ساختمان باید طبق الزامات این فصل از مقررات انجام شود.
۲-۱-۶-۱۶ لولهکشی آب باران ساختمان از کفشوهای دریافت کننده آب باران روی بام و سایر سطوح باران گیر ساختمان آغاز میشود و تا ۱٫۵ متر دورتر از دیوار خارجی ساختمان (یا ملک) ادامه مییابد.
الف) ادامه لولهکشی آب باران در محوطه خصوصی ساختمان یا ملک به منظور اتصال به چاه جاذب مخزن ذخیره آب باران شبکه شهری آب باران و یا هر سیستم دفع خصوصی مورد تأیید باید طبق الزامات این فصل از مقررات انجام شود.
ب) ادامه لولهکشی آب باران پس از ۱٫۵ متر دورتر از دیوار خارجی ساختمان (یا ملک) برای اتصال آن به شبکه دفع آب باران شهری یا سیستم دفع خصوصی دیگر خارج از حدود این فصل از مقررات است.
پ) دفع آب باران سطوح سخت اطراف ساختمان و محوطه خصوصی ساختمان خارج از حدود این فصل از مقرارت است.
ت) جمع آوری و دفع آبهای سطحی و آبهای زیرزمینی ساختمان و محوطه خصوصی آن خارج از حدود این فصل از مقررات است.
۳-۱-۶-۱۶ لولهکشی آب باران داخل ساختمان باید از لولهکشی فاضلاب بهداشتی ساختمان کاملاً جدا باشد.
۴-۱-۶-۱۶ لولهکشی آب باران ساختمان در این فصل از مقررات فقط مربوط به آن قسمت از لولهکشی است که آب باران در آن بصورت ثقلی جریان مییابد.
(۱) طرح و اجرای حوضچه و پمپ آب باران که آب باران را از حوضچه به تراز بالاتر منتقل میکند و لولهکشی آب باران بعد از پمپ که آب باران در آن تحت فشار پمپ جریان مییابد خارج از حدود این فصل از مقررات است.
۲-۶-۱۶ طراحی لولهکشی آب باران
1-2-6-16 کلیات
الف) اطلاعات پیش از طراحی
(۱) پیش از طراحی باید اطلاعات کافی از محوطه خارج از ساختمان و چگونگی اتصال لوله اصلی آب باران که از ساختمان (یا ملک) خارج میشود به شبکه آب باران شهری یا چاه جاذب در محوطه خصوصی ساختمان (یا ملک) یا هر روش دفع دیگر بدست آید.
(۲) در صورتیکه دفع آب باران در خارج از ساختمان (یا ملک) باشد باید رقوم لوله اصلی آب باران خروجی از ساختمان(یا ملک) با توجه به روش دفع آب باران مشخص شود.
(۳) اندازهگذاری لولههای آب باران باید بر مبنای حداکثر بارندگی در یک ساعت انجام شود.
(۴) مقدار حداکثر بارندگی ظرف یک ساعت در محل ساختمان برای دوره برگشت حداقل سی سال باید از آمارهای رسمی بدست آید و مبنای اندازهگذاری لولههای آب باران قرار گیرد.
ب) طراحی لولهکشی آب باران ساختمان باید طبق روشهای مهندسی مورد تأیید انجام شود. روشهای مهندسی برای اندازهگذاری لولهها و دیگر اجزای لولهکشی باید مورد تأیید قرار گیرد.
پ) لولهکشی آب باران ساختمان شامل کفشویهای آب باران بام یا سطوح دیگر باران گیر ساختمان لولههای قائم و لولههای اصلی افقی باید با رعایت اهداف زیر طراحی شود.
(۱) جریان آب باران در لولهها بطور ثقلی صورت گیرد.
(۲) لولهکشی باید آب باران را سریع آرام بدون مزاحمت نشت و آسیب رساندن به لولهها و دیگر اجزای لولهکشی به سمت نقطه خروج از ساختمان (یا ملک) هدایت کند.
(۳) کاهش قطر لوله آب باران در جهت جریان آب باران در هیچ نقطه از لولهکشی آب باران مجاز نیست.
(۴) به منظور تمیز کردن و رفع گرفتگی احتمالی لولهها و فیتینگها باید دریچههای بازدید در محلهای مناسب و با دسترسی آسان در لولهکشی آب باران پیشبینی شود.
(۵) پیشبینیهای لازم برای جلوگیری از هرگونه آسیب خوردگی و فرسودگی لولهها به عمل آید.
(۶) اگر لولههای پلاستیکی روکار نصب شوند نباید در معرض تابش مستقیم نور آفتاب باشند.
ت) طراحی بام باید طوری باشد که در صورت گرفتگی کفشوی یا انسداد مسیر اصلی لولهکشی آب باران ساختمان آب باران بتواند از یک مسیر ثانویه یا اضطراری و بدون مانع به محوطه ساختمان یا ملک یا محل مناسب دیگر تخلیه شود.
(۱) بام ساختمان باید قادر به تحمل وزن حداکثر ارتفاع آب باران که ممکن است بر اثر مسدود شدن کامل مسیر لولهکشی اصلی آب باران ساختمان در روی بام جمع شود، باشد.
(۲) دهانه تخلیه مسیر ثانویه یا اضطراری تخلیه آب باران ساختمان باید در معرض دید استفاده کنندگان از ساختمان یا مسئولین نگهداری ساختمان باشد تا در صورت مشاهده جریان آب باران در آن مسیر بلافاصله نسبت به رفع گرفتگی مسیر اصلی لولهکشی آب باران اقدام شود.
۲-۲-۶-۱۶ نقشهها و مدارک دیگر
الف) نقشههای اجرائی لولهکشی آب باران ساختمان باید پیش از اقدام به اجرا برای بررسی و تصویب به ناظر ساختمان ارائه شود.
ب) نقشههای اجرائی باید شامل محل و مشخصات کفشوهای دریافت آب باران بام و مسیر و اندازه قطر و طول و مشخصات لولههای قائم و افقی و دریچههای بازدید و دیگر اجزای لولهکشی باشد.
(۳) پلان طبقه (یا طبقات) ساختمان و محوطه آن باید در نقشهها داده شود.
(۴) نقشهها باید شامل دیاگرام لولهکشی جای کفشوهای آب باران و رقوم لوله خروجی آب باران از ساختمان (یا ملک) باشد.
(۵) نوع و مشخصات مصالح انتخابی برای لولهکشی باید در نقشهها و مدارک پیوست آنها مشخص شود.
(۶) روشهای اجرا نصب حفاظت و نگهداری لولهکشی آب باران باید در نقشهها و مدارک پیوست آن مشخص شود.
(۷) فشار کار طراحی لولهکشی آب باران باید در نقشهها و مدارک پیوست آن مشخص شود.
پ) علائم نقشهکشی باید طبق یکی از استانداردهای مورد تأیید باشد.
۳-۲-۶-۱۶ کفشوی آب باران
الف) کفشوی آب باران باید از جنس مقاوم در برابر خوردگی و تابش آفتاب و اختلاف درجه حرارت باشد و شبکه صافی داشته باشد.
(۱) کفشوی آب باران باید به ترتیبی باشد که شبکه صافی آن دست کم تا ۱۰۰ میلیمتر بالاتر از سطح بام باشد و در طول استفاده احتمال جدا شدن از مقر خود را نداشته باشد.
(۲) سطوح باز شبکه صافی باید دست کم ۱٫۵ برابر سطح دهانه لوله قائم آب باران باشد.
ب) کفشوی آب باران باید با اتصالات کاملا آب بند به لوله آب باران متصل شود.
(۱) نصب کفشوی آب باران بام و اتصال آن به لوله آب باران باید به کمک لوازم و مواد آب بند به ترتیبی صورت گیرد که آب باران بام نتواند به مصالح ساختمانی نفوذ کند.
پ) حداقل تعداد کفشوی و لوله قائم آب باران بام اصلی ساختمان غیر از خرپشته و بالکن نباید از دو عدد کمتر باشد.
4-2-6-16 دریچه بازدید
الف) به منظور بازدید در موارد لزوم و رفع گرفتگی احتمالی لولهها در نقاط زیر باید دریچه بازدید نصب شود.
(۱) در پائینترین قسمت لولههای قائم آب باران پیش از پائینترین زانوی لوله.
(2) در نقاط تغییر جهت لولههای افقی اگر زاویه تغییر جهت لوله بیش از ۴۵ درجه باشد.
(3) روی لوله اصلی افقی پائینترین قسمت شبکه لولهکشی آب باران در فاصله هر لولههای با قطر نامی کمتر از ۱۰۰ میلیمتر و در فاصله هر ۳۰ متر برای لولههای با قطر نامی ۱۰۰ میلیمتر و بیشتر
(۴) روی لوله افقی اصلی آب باران خروجی از ساختمان بلافاصله پس از خروج از ساختمان.
ب) دریچه بازدید باید در جایی و به ترتیبی قرار گیرد که دسترسی به آن آسان باشد و به سهولت بتوان از آن نقطه با فرستادن وسایل مناسب گرفتگی لوله را بر طرف کرد.
(1) دریچه بازدیدی که روی لوله آب باران نصب میشود باید با واشر لاستیکی مناسب و پیچ و مهره کاملا آب بند شود.
(۲) اگر لوله آب باران افقی یا قائم در اجرای ساختمان دفن میشود دریچه بازدید باید تا سطح تمام شده کف و یا دیوار ادامه یابد.
(۳) اندازه دریچه بازدید روی لوله آب باران تا قطر نامی ۱۰۰ میلیمتر باید برابر قطر نامی لوله باشد و در لولههای با قطر نامی بزرگتر از ۱۰۰ میلیمتر دریچه بازدید باید دست کم ۱۰۰ میلیمتر باشد.
۵-۲-۶-۱۶ لولههای قائم و افقی
الف) جریان و شیب
(۱) جریان آب باران در داخل کفشوهای آب باران بام و لولههای قائم و افقی باید با پیشبینی شیبهای مناسب و بطور نقلی صورت گیرد.
(۲) لولههای افقی آب باران باید دارای شیب یکنواخت و مناسب جهت دور کردن آب باران از لولههای قائم باشند.
(۳) شیب معکوس در لولههای افقی آب باران مجاز نیست.
(۴) حداقل شیب لولههای افقی آب باران در داخل ساختمان باید یک درصد باشد.
ب) لولههای قائم
(۱) برای انتقال آب باران بام به پائین ساختمان لوله قائم ممکن است در داخل ساختمان یا در خارج ساختمان بطور آشکار روی دیوار خارجی نصب شود.
(۲) از لولههای قائم آب باران ساختمان نباید به عنوان لوله فاضلاب و یا هواکش استفاده شود.
(۳) لوله قائم آب بارانی که در خارج از ساختمان نصب میشود اگر از طرف کوچه و یا خیابان در معرض آسیب باشد باید یا در داخل مصالح ساختمانی دیوار قرار گیرد و یا با پوششهای فلزی مقاوم حفاظت شود.
(۴) در صورتی که لولههای قائم آب باران خارج از ساختمان در اقلیمی نصب شوند که مواجه با احتمال یخ زدن باشد این لولهها باید با روش مناسب در برابر یخ زدن حفاظت شوند.
(۵) اندازه لوله قائم آب باران بام دست کم باید ۸۰ میلیمتر باشد.
پ) لولههای افقی و قائم یا فیتینگها و اتصالهای لولهکشی آب باران ساختمان باید برای شرایط آزمایش به ترتیبی که در (۱۶-۶-۵) مقرر شده است، کاملا آب بند باشند.
۳-۶-۱۶ انتخاب مصالح
1-3-6-16
الف) مصالح لولهکشی آب باران ساختمان باید با رعایت الزامات مندرج در این قسمت از مقررات انتخاب و کنترل شود.
ب) روی هر قطعه از لوله فیتینگ سیفون کفشوی آب باران و دیگر اجزای لولهکشی آب باران باید مارک کارخانه سازنده و استاندارد مورد تأییدی که قطعه مورد نظر بر طبق آن ساخته شده است به صورت ریختگی برجسته و یا مهر پاک نشدنی نقش شده باشد.
پ) استفاده از مصالح کار کرده و یا آسیب دیده و معیوب مجاز نیست.
۲-۳-۶-۱۶ شرایط کار
الف) لولهکشی آب باران ساختمان باید در برابر حداکثر فشار استاتیک مربوط به ارتفاع آب در لولههای قائم کاملا آب بند باشد.
ب) مصالح پلاستیکی لولهکشی آب باران که به صورت غیر مدفون در تراز بالاتر از کف پایینترین طبقه ساختمان نصب میشوند باید در برابر شعله ور شدن مقاوم باشند واکنش این مصالح در برابر آتش باید برابر یا بهتر از کلاس B-s1-d0 در مطابقت با استاندارد ملی 8299 ISIRI یا استاندارد اروپایی 13501 EN و یا برابر یا بهتر از کلاس B1 در مطابقت با استاندارد 4102 DIN باشد.
۳-۳-۶-۱۶ انتخاب لوله و فیتینگ
الف) انتخاب لوله و فیتینگ از مصالحی که استانداردهای هر یک در این قسمت مقرر شده است. برای لولهکشی آب باران ساختمان مجاز است و در هر مورد باید با توجه به حداکثر فشار استاتیک مربوط به لوله قائم در ساختمان مورد نظر مصالح مناسب انتخاب شود و مورد تأیید قرار گیرد.
ب) لوله و فیتیگ چدنی سرکاسه دار
(۱) لوله و فیتینگ چدنی سر کاسه دار که اتصال لوله به لوله یا لوله به فیتینگ در آن از نوع نر و مادگی سرتنبوشهای است باید مطابق یکی از استانداردهای زیر باشد:
| 1547 | ISIRI |
| 416 Part 1 | BS |
| A74 | ASTM |
(۲) فیتینگ باید از استانداردی انتخاب شود که با استاندارد لوله هم آهنگی داشته باشد.
(۳) سطح داخلی لوله و فیتینگ چدنی سر کاسه دار نباید برآمدگی لبه یا تغییر سطح مقطع (جز در تبدیل) داشته باشد.
(۴) استفاده از لوله و فیتینگ چدنی سر کاسه دار از استانداردهای دیگر به شرطی مجاز است که از نظر جنس، ضخامت جدار اندازهها و نوع اتصال مشابه استانداردهای مقرر شده و مورد تأیید باشد.
پ) لوله و فیتینگ چدنی بدون سرکاسه
(۱) لوله و فیتینگ چدنی بدون سرکاسه که اتصال لوله به لوله یا لوله به فیتینگ در آن با استفاده از واشر لاستیکی و بست فولادی زنگ ناپذیر و پیچ و مهره انجام میگیرد باید مطابق با یکی از استانداردهای زیر باشد:
| 2367 | ISIRI |
| 19522 Part 1, Part 2 | DIN |
| 6594 | ISO |
(۲) فیتینگ باید از استانداردی انتخاب شود که با استاندارد لوله هم آهنگ باشد.
(۳) سطح داخلی لوله و فیتینگ نباید برآمدگی لبه یا تغییر سطح مقطع (جز در تبدیل) داشته باشد.
(۴) سطح دهانه فیتینگ و قطر خارجی آن باید با قطر خارجی لوله کاملاً برابر باشد تا امکان آببندی فراهم شود.
(۵) استفاده از لوله و فیتینگ چدنی بدون سرکاسه از استانداردهای دیگر به شرطی مجاز است که از نظر جنس ضخامت جدار اندازهها و نوع اتصال مشابه استانداردهای مقرر شده و مورد تایید باشد.
ت) لوله و فیتینگ فولادی گالوانیزه
(1) لوله و فیتینگ فولادی گالوانیزه وزن سنگین باید طبق یکی از استانداردهای زیر باشد:
| 423 | ISIRI |
| 65 | ISO |
| 10255 | EN |
| A53/A53M)SCH 40 | ASTM |
(۲) کاربرد لولههای فولادی گالوانیزه در خاک (زیر کف پائینترین طبقه یا در محوطه) مجاز نیست.
(3) برای شرایط کار عادی میتوان “لوله فولادی گالوانیزه درزدار” به کار برد ولی در حالتی که لوله در معرض خوردگی قرار داشته باشد یا قسمتی از آن با تایید در داخل بتن یا اجزای دیگر ساختمان دفن شود و یا لوله در معرض ضربات فیزیکی قرار داشته باشد، باید “لوله فولادی گالوانیزه بدون درز” انتخاب شود.
(۴) فیتینگ باید از استانداردی انتخاب شود که با استاندارد لوله هم آهنگ باشد.
(۵) سطح داخلی لوله و فیتینگ نباید برآمدگی لبه یا تغییر سطح مقطع (جز در تبدیل) داشته باشد.
(۶) استفاده از لوله و فیتینگ فولادی گالوانیزه از استانداردهای دیگر به شرطی مجاز است که از نظر جنس ضخامت جدار اندازهها و نوع اتصال مشابه استانداردهای مقرر شده و مورد تأیید باشد.
ث) لوله و فیتینگ از جنس پلی وینیل کلراید (U-PVC)
(1) لوله و فیتینگ پی وی سی باید از نوع سخت و مطابق یکی از استانداردهای زیر باشد:
| 12142-1, 13361, 9119 | ISIRI |
| D2665 | ASTM |
| 1329 PART 1, PART 2, PART 3 | EN |
| 3633, 1452 | ISO |
(۲) در استاندارد 1329 EN فقط لولههایی که با علامت D و یا BD باشد برای دفن در خاک (زیر پائینترین طبقه یا در محوطه) مناسب میباشند.
(۳) فیتینگ باید از استانداردی انتخاب شود که با استاندارد لوله هم آهنگ باشد.
(۴) سطح داخلی لوله و فیتینگ نباید برآمدگی لبه یا تغییر سطح مقطع جز در تبدیل داشته باشد.
(۵) استفاده از لوله و فیتینگ (U-PVC) از استانداردهای دیگر به شرطی مجاز است که از نظر اندازهها و نوع اتصال مشابه استانداردهای مقرر شده و مورد تأیید باشد.
ج) لوله و فیتینگ پلی پروپیلن (PP)
(۱) لوله و فیتینگ پلی پروپیلن که اتصال لوله به لوله یا لوله به فیتینگ در آن از نوع نر و ماده و به کمک حلقه لاستیکی است باید طبق استانداردهای زیر باشد:
| 1451 PART 1 | EN |
| 1451 PART 2 | EN |
(۲) در استاندارد 1451 EN فقط لولههایی در خاک دفن میشوند (زیر کف پائینترین طبقه یا در محوطه) که با علامت D یا BD مشخص شده باشند.
(۳) حداکثر فشار کار مجاز این نوع لوله و فیتینگ معادل ۶ متر ستون آب است. بنابراین در ساختمانهای بلندتر کاربرد این لولهها برای انتقال آب باران مجاز نیست.
(۴) فیتینگ باید از استانداردی انتخاب شود که با استاندارد لوله همآهنگ باشد.
(۵) سطح داخلی لوله و فیتینگ نباید برآمدگی لبه یا تغییر سطح مقطع (جز تبدیل) داشته باشد.
(۶) استفاده از لوله و فیتینگ پلی پروپیلن از استانداردهای دیگر به شرطی مجاز است که از نظر جنس ضخامت جدار اندازهها و نوع اتصال مشابه استانداردهای مقرر شده و مورد تأیید باشد.
چ) لوله و فیتینگ پلی اتیلن (PE)
(۱) لوله و فیتینگ پلی اتیلن با چگالی بالا برای نصب در خاک زیر) کف پائینترین طبقه باید طبق یکی از استانداردهای زیر باشد:
| 1519 PART 1, PART 2 | EN |
| 8770 | ISO |
(۲) در استاندارد 1519 EN لولههای پلی اتیلن مناسب دفن در خاک در زیر کف پایینترین طبقه ساختمان با علامت "BD" مشخص شدهاند.
(۳) فیتینگ باید از استانداردی انتخاب شود که با استاندارد لوله هماهنگ باشد.
(۴) سطح داخلی فیتینگ نباید برآمدگی یا تغییر سطح مقطع (جز تبدیل) داشته باشد.
(۵) استفاده از لوله و فیتینگ پلی اتیلن از استانداردهای دیگر به شرطی مجاز است که از نظر جنس ضخامت جدار اندازهها و نوع اتصال مشابه استانداردهای مقرر شده و مورد تأیید باشد.
4-3-6-16 اتصال
الف) كليات
(۱) اتصال لوله به لوله لوله به فیتینگ و فیتینگ به فیتینگ در لولهکشی آب باران ساختمان باید طبق الزامات این قسمت از مقررات انجام شود.
(۲) انواع اتصالها باید در فشار آزمایش پس از نصب به ترتیبی که در "(16-6-5) آزمایش " مقرر شده است. آب بند باشند.
(3) پیش از اتصال دهانههای لوله و فیتینگ باید از مواد اضافی پاک شود و سطوح داخلی لوله و فیتینگ از هرگونه مواد اضافی که ممکن است در برابر جریان آب باران ایجاد مانع کند، کاملاً تمیز شود. دهانه انتهای لوله و فیتینگ کاملاً باز باشد و سطح داخلی فیتینگ برابر سطح مقطع داخلی لوله باشد. اگر دهانه انتهایی لوله در کارگاه بریده میشود خط برش باید صاف بدون شکستگی و در سطح عمود بر محور لوله باشد.
(۴) هنگام اتصال نباید مواد در زبندی از درز محل اتصال وارد لوله شود.
ب) اتصال لوله و فیتینگ چدنی سرکاسه دار
(۱) اتصال باید از نوع کنف و سرب باشد.
(۲) فاصله بین سر کاسه و انتهای بدون سرکاسه لوله یا فیتینگ که در داخل آن قرار میگیرد باید کاملاً خشک و تمیز باشد و ابتدا در آن کنف قرار داده و کوبیده شود. کنف درزگیر به صورت طناب و شامل ۷ تا ۱۰ رشته منظم و تاب داده شده باشد.
(۳) سرب درزگیر باید دارای کیفیت یکنواخت تمیز و عاری از مواد خارجی باشد، سرب مذاب روی کنف کوبیده شده ریخته شود. سرب ریزی باید بطور پیوسته و بدون انقطاع صورت گیرد. عمق سرب ریزی نباید کمتر از ۲۵ میلیمتر باشد فاصله رویه بالای سرب از لیه سر کاسه نباید از ۳ میلیمتر بیشتر باشد.
(۴) پس از پایان سرب ریزی باید رویه بالای آن کوبیده شود تا سرب داغ همه حفرهها و گوشهها را پر کند.
(۵) تا پایان آزمایش لولهکشی آب باران هیچ گونه مواد رنگی و یا مصالح ساختمانی نباید سطح درزبندی را بپوشاند.
پ) اتصال لوله و فیتینگ چدنی بدون سر
(۱) سطح خارجی دو سر لوله یا فیتینگی که به هم متصل میشوند باید کاملاً صاف باشد. لبه انتهای دو سر باید از نظر قطر خارجی کاملاً مساوی باشند و مقابل یکدیگر قرار گیرند.
(۲) یک لاستیک آببندی مخصوص به شکل سر لوله و مقاوم در برابر اثر آب طبق دستور کارخانه سازنده باید روی دو سر اتصال بطور مساوی قرار گیرد.
(۳) آببندی و درزبندی لاستیک روی دو قسمت اتصال با استفاده از بست حلقوی که از جنس فولاد زنگ ناپذیر است و توسط پیچ و مهره جمع شده و به لاستیک فشار میآورد انجام شود. مشخصات و اندازههای بست فولاد رنگ ناپذیر باید طبق دستور و نظر کارخانه سازنده لوله باشد. برای آببندی مطمئن فشار بست روی سطح محیطی منطقه اتصال باید کافی و یکنواخت باشد.
ت) اتصال لوله و فیتینگ فولادی گالوانیزه
(۱) اتصال لوله و فیتینگ باید از نوع دندهای
(۲) نوع دنده لوله و یا فیتینگ باید طبق یکی از استانداردهای زیر باشد:
| 1798 | ISIRI |
| 7.1 | ISO |
| 10266 | EN |
| 21 | BS |
(۳) اتصال دندهای که دندههای آن طبق استانداردهای دیگر باشد به شرطی مجاز است که از نظر اندازههای دنده مشابه یکی از استانداردهای مقرر شده و مورد تأیید باشد.
ث) اتصال لوله و فیتینگ پی وی سی (P.V.C)
(۱) اتصال لوله و فیتینگ پی وی سی ممکن است با چسب مخصوص و یا به کمک حلقه لاستیکی و در حالت سرد صورت گیرد.
(۲) اتصال چسبی باید با چسب مخصوص و در حالت سرد و طبق دستور کارخانه سازنده لوله صورت گیرد. حداقل دمای محیط مجاز برای اجرای اتصال چسبی لوله و فیتینگ پی وی سی ۵ درجه سلسیوس بالای صفر است مگر این که سازنده چسب شرایط دیگری را تعیین کرده باشد.
(۳) اتصال به کمک حلقه لاستیکی باید در حالت سرد با استفاده از مواد روان کننده پیشنهادی کارخانه سازنده و بدون اضافه کردن مواد خارجی انجام گیرد در این اتصال انتهای بدون سرکاسه لوله یا فیتینگ در داخل دهانه سرکاسه دار قطعه دیگر که در آن یک حلقه لاستیکی قرار میگیرد با فشردن پوش فیت آب بند و گازبند میشود.
ج) اتصال لوله و فیتینگ پلی اتیلن
(۱) اتصال باید با ذوب کردن لبههای دو قسمت اتصال لوله و فیتینگ با جای دادن در قالب مخصوص و گرم کردن قالب تا دمای لازم برای ذوب انجام میشود بر اثر گرم شدن سطوح مقابل هم ذوب و قابل در هم تنیدن و یک پارچه شدن میشوند.
(۲) دمای ذوب باید طبق دستور کارخانه سازنده لوله باشد.
چ) در لولهکشی آب باران ساختمان استفاده از اتصالهای زیر مجاز نیست:
(۱) اتصال با سیمان و یا بتن
(۲) اتصال با خمیرهای قیردار
(۳) اتصال با رینگهای لاستیکی برای لولههای با قطرهای متفاوت
(۴) استفاده از چسب برای اتصال لولهها و فیتینگهای پلاستیکی ناهمجنس
۴-۶-۱۶ اجرای لولهکشی
۱-۴-۶-۱۶ کلیات
الف) اجرای لولهکشی آب باران ساختمان باید طبق الزامات مندرج در این قسمت از مقررات انجام شود.
ب) اجرای لولهکشی باید توسط کارگران آموزش دیده و ماهر و تحت نظارت مسئولان مؤسسات مجاز و کارشناس امور نظارتی و با آشنایی کامل به مقررات مندرج در این قسمت انجام گیرد.
پ) لولهکشی باید با توجه به صرفه جوئی در مصالح و دستمزد و حفاظت در برابر خرابی آسیب دیدگی، خوردگی یخبندان گرفتگی و جلوگیری از تولید صداهای مزاحم ناشی از جریان آب و با دقت کامل و دور از هر نوع اشتباه و دوبارهکاری انجام شود.
۲-۴-۶-۱۶ لولهگذاری در ترنج
الف) كف بستری که برای دفن لولههای افقی آب باران حفر میشود باید با استفاده از ماسه و شن نرم طوری آماده شود که برای تحمل وزن لوله به اندازه کافی محکم و مقاوم باشد و با قرار دادن لوله در آن بستر زیر لوله کاملا فرم لوله را به خود بگیرد و تکیهگاه یک دست و یکنواختی زیر لوله پدید آید.
ب) اگر عمق ترنج بیش از آن چه برای تراز لولهگذاری لازم است باشد در این حالت باید کف ترنج را با لایههای ۱۵۰ میلیمتری ماسه و شن نرم پر کرد و هر لایه را جداگانه کوبید تا در تراز نصب لوله تکیهگاه یکنواخت و مقاومی پدید آید.
پ) اگر در کف بستر لولهگذاری سنگ مشاهده شود باید قسمت سنگی را دست کم تا ۷۵ میلیمتر زیر تراز نصب لوله تراشید و کف بستر را با ماسه و شن نرم پر کرد و کوبید تا تکیهگاه یک دست یکنواخت و مقاومی پدید آید. لوله را نباید مستقیماً روی بستر سنگی قرار داد.
ت) تکیهگاه لوله در طول بین دو اتصال باید پیوسته باشد و وزن لوله به طور یکنواخت به این تکیهگاه منتقل شود قرار دادن لوله روی تکیهگاه منقطع که فقط زیر نقاط اتصال یا در فاصله بین دو اتصال لوله باشد و زیر قسمتی از طول لوله خالی بماند، مجاز نیست.
ث) اگر خاک کف بستر لولهگذاری ضعیف و غیر مقاوم باشد و نتوان آن را مستقیماً به عنوان تکیهگاه لوله مورد استفاده قرار داد باید کف بستر را به عمق دست کم دو برابر قطر لوله بیشتر حفر کرد و با لایههای ماسه و شن نرم تا تر از لولهگذاری پرکرد و کوبید تا تکیهگاه مناسبی پدید آید.
ج) پس از لولهگذاری باید اطراف و روی لوله را با خاک نرم و سرند شده پر کرد. پرکردن اطراف و روی لوله باید با لایههای ۱۵۰ میلیمتری باشد و هر لایه جداگانه کوبیده شود. پر کردن اطراف لوله باید یکنواخت و متعادل باشد تا لوله را در راستای محور خود ثابت و ساکن نگاه دارد.
3-4-6-16 نکات اجرایی
الف) لولهکشی باید به ترتیبی انجام شود که جریان آب باران بطور ثقلی از کفشوهای آب باران بام و دیگر سطوح باران گیر بگونهای مطمئن جمعآوری و از طریق لولههای قائم و افقی به پائینترین طبقه هدایت و توسط لوله خروجی به خارج از ساختمان هدایت شود.
(۱) شیب لولههای افقی تا حد امکان یکنواخت باشد و اگر تغییر شیب لازم شود در محل تغییر شیب دریچه بازدید نصب شود.
(2) مسیر لولههای آب باران تا ممکن است مستقیم باشد و اگر تغییر جهت لازم شود از زانوهای پیش ساخته و استاندارد استفاده شود. خم کردن لوله مجاز نیست.
(۳) در اطراف دریچههای بازدید باید فضای لازم برای دسترسی آسان جهت فنر زدن و تمیز کردن گرفتگی احتمالی مسیر پیشبینی شود.
(۴) در صورت استفاده از لولههای پلاستیکی که دارای ضریب انبساط حرارتی بالایی هستند باید در نقاط مناسب قطعات انبساط پیشبینی و نصب شود.
ب) مسیر لولهها
(۱) لولهها باید به موازات سطوح دیوارها کف و سقف ساختمان نصب شود.
(۲) لولههای آب باران نباید در داخل قسمتهای بتنی ساختمان دفن شوند و چنان چه ناگزیر طول کوتاهی از لوله از قسمتهای بتنی میگذرد از نظر امکان دسترسیهای لازم برای انجام تعمیرات احتمالی پیشبینیهای لازم انجام شود.
(۳) لولههای روکار باید به موازات سطوح دیوارها و کف و سقف نصب شوند و با بست در محل نصب محكم و ثابت باقی بمانند. فاصله لوله روکار با سطوح دیوار و سقف پشت آن باید به اندازهای باشد که رنگکاری سطوح خارجی لوله را امکان پذیر نماید.
(۴) در عبور لوله از دیوار کف و سقف باید فضای اطراف لوله با مصالحی مناسب پرشود و با مسدود کردن هر دو طرف با مواد مناسب جایی برای پناه گرفتن حشرات و حیوانات و ورود آنها به داخل ساختمان باقی نماند چنانچه لوله از فضای تر عبور میکند باید با مواد آب بند فضای دور لوله غیر قابل نفوذ آب شود.
(5) لولهکشی باید طوری اجرا شود که بار اسکلت و سازه ساختمان یا انبساط ساختمان روی آن اثر نگذارد. اگر عبور لوله از درز انبساط ساختمان ناگزیر باشد باید روی لوله در محل درز انبساط ساختمان قطعه انبساط با جدار صاف داخلی نصب شود. نصب قطعه انبساط روی لوله در عبور از درزهای انبساط در طبقات زیرزمین الزامی نیست.
(۶) در عبور لوله از دیوار کف و سقف باید مقررات آتش سوزی مربوط به این اجزای ساختمان در مورد فضای اطراف لوله نیز رعایت شود و دور لوله با مواد مقاوم در مقابل آتش پر شود. مواد مقاوم در برابر آتش در فضای دور لولههای پلاستیکی باید از نوعی باشد که در صورت وقوع حریق احتمالی در ساختمان و ذوب شدن و ریختن لولههای پلاستیکی افزایش حجم پیدا کرده و محل عبور لوله را کاملا پر کند تا از انتقال آتش و دود از آن محل به منطقه مجاور جلوگیری شود.
(۷) اگر لوله خارجی آب باران آب باران را از بام بالاتر به بام پائینتر هدایت میکند باید دهانه خروجی آب از لوله قائم با کمک یک زانوی ۹۰ درجه یا (دو زانوی ۴۵ درجه) جریان آب را از حالت قائم به حالت افقی درآورد در نقطه خروج آب از دهانه لوله باید سطح بام پائینتر با سنگ یا بتن در برابر خورندگی آب خروجی مقاوم شود.
۵-۶-۱۶ آزمایش
الف) كليات
(۱) لولهکشی آب باران ساختمان باید طبق الزامات مندرج در این قسمت از مقررات آزمایش شود.
(۲) پیش از آزمایش و تأیید لولهکشی هیچ یک از اجزای لولهکشی نباید با رنگ یا اجزای ساختمانی پوشانده شود به هنگام آزمایش همه اجزای لولهکشی باید آشکار و قابل بازرسی باشند.
ب) آزمایش نشت با آب
(۱) آزمایش با آب باید برای حداکثر فشار استاتیک مربوط به ارتفاع بلندترین لولههای قائم آب باران صورت گیرد.
(۲) لولههای قائم آب باران باید بطور کامل از طریق کفشوهای آب باران بام با آب پر شوند.
(۳) لولههای افقی آب باران در پائینترین طبقه باید هم زمان با لولههای قائم به طور کامل با آب پر شوند.
(۴) مدت آزمایش دست کم ۱۵ دقیقه است. پس از پر کردن کامل لولهها با آب در صورت پائین رفتن سطح آب در لولهها باید همه قطعات و اتصالات از نظر نشت آب مورد بازرسی قرار گیرند.
(۵) در صورت مشاهده نشت آب باید قطعه و یا اتصال معیوب تعویض و یا ترمیم شود و آزمایش با آب تکرار شود.